Wiadomo na pewno, że sztuka makijażu stała tam na wysokim poziomie, ale o bliższe szczegóły trudno. Może tylko tyle, że gejsze wykonywały sobie makijaż charakteryzatorski. Japońskie łaźnie, należą do jednych z najstarszych na świecie, są starsze o wiele stuleci od sztuki kosmetycznej rzymskich cezarów.
Chińczycy natomiast wymyślili lakier do malowania paznokci, lakier do włosów i tusz do rzęs. Kupcy przenieśli sztukę upiększania ze wschodu do Europy.
W Japonii i Chinach używano podobnego zestawu – białej farby do twarzy i czerwonego różu oraz barwników do paznokci. W Japonii w okresie Heian, od IX do XII wieku kobiety nakładały na twarz gruby, sypki puder, nazywany oshiroi, robiony z mąki ryżowej (później także z bieli ołowiowej) oraz róż z ekstraktu kwiatu krokosza barwierskiego. Białawe tło swojej cery kobiety znaczą wykrzyknikami czerwieni warg i policzków. Czerwiń to kolor krwi i rumieńców, sutków i warg.
Super jestem ciekawa co bedzie dalej. Bardzo ciekawe jest to wszystko.