Okres po upadku cesarstwa rzymskiego to średniowiecze. W wiekach średnich asceza opanowała całą Europę. Kult ciała stracił rację bytu, upadła higiena. Dominowało umartwienie się, oczywiście o kosmetyce wówczas nikt nie ośmielił się mówić.
Obszarem, który przywiązywał wagę do pielęgnacji ciała i urody były kraje wschodu. Od IX do XII wieku arabscy lekarze zdobyli dużą wiedzę o kosmetykach. Np. arabskie kobiety stosowały specjalne odmładzające maseczki na twarz, które robiono, między innymi, z cytryn, jaj, ryżu, orzechów i wielu innych roślin. Masowano nimi twarz, czego efektem było usunięcie warstwy rogowej i redukcji zmarszczek. Preparat taki nazywano tikha. Hemesia była natomiast, przyrządzonym z migdałowego olejku i innych naturalnych składników, delikatnie myjącym środkiem. Shnouda to krem zawierający benzoinę i jaśmin. Farbowano również włosy – na czarno lub rudo. Koran zabraniał tatuaży upiększających, nie wykonywano ich w tym czasie w krajach islamu.
Avicenna, który pochodził z Persji i był powszechnie znany w krajach arabskich i hiszpańskich rozpropagował destylację wody różanej.
Arabowie wykorzystywali wodę różaną do receptur lotionów, które zawierały jeszcze miód, gumę arabską i w tym były bardzo popularne. Avicenna zalecał również codzienne kąpiele, masaże i aromatyczne maści.
Maimonides, pochodzący z Hiszpanii, mógłby zostać uznany za prekursora medycyny estetycznej. Swój kunszt medyczny rozwinął w krajach wschodu. Napisał nawet w języku arabskim dzieło o ochronie młodości, dedykowane sułtanowi Al. Afdalowi. Zawarł w nim wiele wskazówek pozwalających zachować młodość i przedłużyć życie. Były to między innymi, wskazówki dietetyczne. Maimonides głosił, że lepiej jest stracić na wadze niż przybrać, opisywał wiele ćwiczeń gimnastycznych służących odchudzaniu, zalecał też gorące kąpiele. Opisał również wiele maści, które miały podobno właściwości wyszczuplające. Maimonides nie zapomniał również o skórze, w jego dziele można znaleźć receptury kosmetyków pozwalających zachować młodość.
W X wieku, lekarz i farmaceuta Albucasis napisał encyklopedię zawierającą 30 traktatów o zdrowiu i urodzie. Dziewiętnasty był traktatem o sztuce upiększania. Albucasis uważał, że kosmetologia jest dziedziną medycyny, we wspomnianym traktacie zanotował wiele recept leków, maści i technik mających na celu utrzymanie i przywrócenie piękna ciała.
